در اقدامی انتقادی و درخور توجه، همزمان با برگزاری پنجاهمین جلسه بررسی دورهای جهانی (UPR) در ژنو، سازمان دفاع از قربانیان خشونت (ODVV) نشست جانبی تخصصی را برای تحلیل کارنامه حقوق بشری ایالات متحده برگزار کرد. این نشست در سایه غیبت معنادار هیئت نمایندگی ایالات متحده برگزار شد؛ غیبتی که در دوران دولت دونالد ترامپ، اهمیت این جلسه را به عنوان صدای رسای جامعه مدنی دوچندان کرد. هدف این پنل تخصصی، بررسی شکاف عمیق میان تعهدات بینالمللی آمریکا به عنوان یکی از بنیانگذاران سازمان ملل و اقدامات عملی آن بود که به گفته سخنرانان، به فرسایش سیستماتیک هنجارهای حقوقی در دو عرصه داخلی و خارجی منجر شده است.
تحلیلها با نقد تند سیاست خارجی آمریکا آغاز شد. آقای انوار الغربی، رئیس مرکز دموکراسی و حقوق بشر ژنو، بر «تناقض بنیادین» آمریکا تأکید کرد که چگونه با انتقال تسلیحات به اسرائیل و نقض فاحش قوانین بشردوستانه (IHL) در غزه، و همچنین استفاده مکرر از حق وتو برای جلوگیری از پاسخگویی، تعهدات خود را زیر پا گذاشته است. خانم هلنا کوبان این نقد را عمیقتر کرد و از «فرسایش همزمان» هنجارهای داخلی و خارجی سخن گفت. او با اشاره به سرکوب آزادی بیان در داخل، آمریکا را به دلیل حمایتهایش، شریک «نسلکشی مشترک در غزه» خواند و نسبت به اتفاق خطرناک بازگشت ابزارهای سرکوب خارجی برای استفاده علیه شهروندان داخلی هشدار داد.
در ادامه، تمرکز بر فرسایش حقوق در داخل مرزهای آمریکا معطوف شد. آقای امجد ریاض از آکادمی ژنو، با اشاره به سیاستهای بازدارندگی سیستماتیک و نقض اصل «عدم اخراج» پناهجویان، تصویری از «انسانیتزدایی» در مرزها ارائه داد و تأکید کرد که غیبت آمریکا ضرورت UPR را ثابت میکند، زیرا «انسانها ملک دولت نیستند» و پاسخگویی امری ضروری است. خانم امیلی دوزن، دانشجوی دکترا، بحران را ریشهایتر دید و آن را «تجاریسازی حقیقت» خواند. او هشدار داد که وقتی دانش به «کالای خصوصی» تبدیل شود، «قدرت به خریداران حقیقت تعلق میگیرد» و این امر، ظرفیت دموکراسی برای دفاع از حقوق را از بین میبرد.
در بخش پایانی، نگاهی به آینده ارائه شد. آقای ناتان توماس از آمریکا، در یک «نقد میهنپرستانه»، «غیبت و عدم تعامل» آمریکا را بزرگترین ضربه به حقوق بینالملل خواند و خواستار بازگشت به «چندجانبهگرایی اصولی» برای پاسخگویی شد. در نهایت، خانم رشیده عباس، دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، با پیوند بحث به حقوق محیط زیست و اشاره به نقض فرامرزی «حق آب» مکزیک توسط آمریکا، بر لزوم یک مدل «سهگانه علم، قانون و عدالت» برای دستیابی به عدالت واقعی تأکید کرد. این نشست با اجماع بر این نکته پایان یافت که جامعه مدنی باید در غیاب دولتها، صدای رسای حقیقت و عدالت باشد.
